درخصوص مهندسان مهاجر، مشکل بزرگ این است که سابقه کار آنها را قبول نمی کنند (چون خارج از کانادا بوده است) و از طرف دیگر به سختی می توانند به عنوان Engineer in Training

معمولا انجمن مهندسین حرفه ای کانادا CCPE یا Canadian Council of Professional Engineers که تحت نام Engineers Canada فعالیت دارد تا سه سال از سابقه کار شما را می پذیرد و شما تنها به یک سال سابقه کار برای ادامه فعالیت به عنوان مهندس حرفه ای نیاز دارید. ولی همین یک سال کار هم به سادگی پیدا نمی شود.


برای رفع این مشکل می توانید از سازمان های مختلف کمک بگیرید. برای مثال اداره مهاجرت کانادا برنامه ای پیاده می کند به نام ISAP یا Immigration Settlement and Adaptation Program که هدف آن کمک کردن به جاگیر شدن تازه مهاجران در کاناداست. طبق این برنامه موسسات مختلفی به مهندسان کمک می کنند که در شرکت های مهندسی به مدت چند ماه (معمولا ۴ ماه) به عنوان داوطلب (یعنی بدون حقوق) و یا با حقوق ناچیز مشغول به کار شوند (معمولا خود موسسه به مهندس مهاجر حقوق می دهد ولی شرکتی که استخدام می کند، حقوق پرداخت نمی کند). بعد از گذشت مدت معین دو اتفاق می افتد:

شرکت مهندسی قرارداد استخدام را تمدید می کند (و از آن به بعد خودش به مهندس مهاجر حقوق می دهد) که مشکل مهندس مهاجر ۱۰۰ درصد حل شده است و بعد از پر کردن ۱۲ ماه می تواند برای تبدیل Engineer in Training یا به اصطلاح Junior Engineer به Professional Engineer اقدام کند.
شرکت مهندسی قرارداد استخدام را تمدید نمی کند. در این صورت حداقل مهندس مهاجر چند ماه سابقه کار در کانادا دارد که به کار پیدا کردن او در سایر شرکت ها کمک می کند. چه بسا حتی بتواند مجدد از طریق سازمان مجری ISAP در یک شرکت دیگر استخدام شود.
اگر مهندسی بتواند مشکل سابقه کار را رفع کند، پس از آن باید از سد امتحان هم عبور کند. امتحان معمولا به صورت کتبی برگزار می شود ولی اگر نمره امتحان کتبی شما چندان رضایت بخش نباشد ممکن است یک سلسله مصاحبه هم از شما به عمل بیاورند.

به همان دلایلی که در بالا آمد، بسیاری از مهندسان مهاجر برای حل مشکل خود، اول برای ادامه تحصیل و گرفتن مدرک کارشناسی ارشد و یا حتی کارشناسی از یکی از دانشگاه های کانادا اقدام می کنند تا راحت تر این مسیر را طی نمایند.